Print

จากใจ บ.ก. ใกล้ตัว - ฉบับที่ ๔๑๗

dungtrin_editor_cover

dungtrin_new2

 

 

 

 

 

 

 

ระงับใจที่ว้าวุ่นได้ด้วยความสงบ

 

 

editor417

 

 

ด้วยภาวะจิตใจว้าวุ่น

คุณไม่มีทางหวังว่าจะตัดสินใจถูก

พูดถูก หรือทำอะไรถูก

ที่คาดได้คือมีแต่เสียกับเสีย

หรือต้องมาเสียใจทีหลังกันทั้งนั้น

 

ถ้ามีเวลารอให้ใจเย็นลง

คุณคงรอจังหวะ รอความสงบระงับ

หรือรอเลือกจิตที่ดีพอจะคิดอ่าน

ใช้คำพูดคำจาให้เกิดผลที่ต้องการ

 

แต่ในความเป็นจริง

ชั่วชีวิตคนคนหนึ่งมีหลายครั้ง หลายโอกาส

ที่เหมือนจะต้องคิดเดี๋ยวนั้น พูดเดี๋ยวนั้น

หรือตัดสินใจลงมือจัดการเดี๋ยวนั้น

เลือกให้ดีไม่ได้ว่าจิตพร้อมหรือยัง

หวังไม่ได้ว่าจะให้เกิดผลดีร้ายแบบไหนแน่

 

ทางที่ดีที่สุด คือคุณต้องเตรียมไว้ล่วงหน้าว่า

ถ้าเกิด สถานการณ์ฉุกเฉินทางอารมณ์

คุณจะ คิดถึงอะไรไว้เป็นหลักยึดเหนี่ยว

และทางเดียวที่คุณจะรู้ว่าใช้ได้จริงหรือไม่

ก็คือทดลองเมื่อต้องลงสนามจริง

ไม่ใช่ใช้วิธีนั่งเทียนคิดเองเออเองตอนอารมณ์ดี

 

แต่ละคนมีศรัทธาต่างกัน

ฉะนั้น หลักยึดเหนี่ยวจิตใจที่ได้ผลจึงต่างกัน

สำหรับคนที่มีศรัทธาในครูบาอาจารย์

เพียงแค่เกิดมโนภาพครูบาอาจารย์ปรากฏในใจ

ไฟร้อนในอกก็วูบดับได้

ส่วนคนที่มีแต่ความเชื่อมั่นในตนเอง

การระลึกถึง ความสุขอันเกิดจากการหายใจยาว

ก็สามารถช่วยได้ในระดับหนึ่ง

หรือถ้าชำนาญพอ ก็อาจระงับความว้าวุ่นได้สงัด

 

ประเด็นสำคัญคือ เมื่อใจว้าวุ่น

คุณต้องมีหลักแห่งความสงบมาช่วยระงับ

เมื่อใจร้อนรน

คุณต้องมีหลักแห่งความเย็นมาบรรเทา

 

หากมีครูบาอาจารย์ที่คุณเคยใกล้แล้วสงบเย็น

หากคุณหายใจเป็นจนมีสุขอยู่กับตัวเองได้

ก็ถือว่าคุณเป็นพวก ต้นทุนสูง

มีของดีไว้เตะสกัดของเลว

แต่หากไม่มีอะไรอย่างนั้นอยู่

ก็ต้องเร่งรู้ตัวว่าเป็นพวก ต้นทุนต่ำ

แล้วเร่งหาความสุขอันเป็นธรรม

มาประดิษฐานไว้ในใจเสียก่อนสาย

 

ดังตฤณ

พฤศจิกายน ๖๕

 

** ข่าวสารประจำฉบับ **

แนะนำคอลัมน์

คอลัมน์ "แสงส่องใจ" ได้อัญเชิญพระธรรมเทศนา
ใน สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร
มานำเสนออย่างต่อเนื่อง
เพื่อความเจริญในธรรมของทุกท่านค่ะ (-/
\-)

หากระลึกถึงความตายอยู่เสมอ
จนทำให้ไม่อยากได้อยากดีอะไรในชีวิตเลย ถือว่าเป็นข้อเสียหรือไม่
หาคำตอบได้ในคอลัมน์ "ดังตฤณวิสัชนา"
ตอน "การระลึกถึงความตายมีประโยชน์อย่างไร"